Regio's en Departementen

Maramureş

Săpînţa

Săpînţa staat bekend om zijn Cimitirul Vesel (Het Vrolijke Kerkhof), dat links van de weg ligt als u uit Sighet komt. Op dit Vrolijke Kerkhof staat een heel woud van houten kruisen waarop de kleur blauw domineert. Ieder kruis draagt een klein, naïef, beschilderd houtsnijwerkje waarop de overledene staat afgebeeld, vaak in de uitoefening van zijn beroep: de weefster is aan het weven, de herder hoedt zijn schapen, de boer rijdt weg op zijn trekker terwijl hij ten afscheid een hand opsteekt. Op ieder kruis staat ook een rijmpje, soms serieus, soms grappig of stekelig. Het adagium 'van de doden niets dan goeds' geldt niet in Sapînta: zo staat boven een graf te lezen, dat de gestorvene er altijd op uit was om geld bij elkaar schrapen. En de nabestaanden van een rijke weduwe verklaren doodleuk dat ze nu een luizeleventje hebben.
De man die de kruisen jarenlang op bestelling leverde en de rijmpjes schreef, was Stan Ion Patras, overleden in 1977 en nu zelf begraven in een 'vrolijk graf, vlak bij de ingang van de 19de-eeuwse dorpskerk. Patras begon in zijn laatste jaren aan zijn eigen grafkruis, dat is voltooid door zijn opvolgers. Die opvolgers zijn ook nu nog volop actief, zodat het kerkhof - dat bewijst hoe weinig verkrampt Roemenen omgaan met de dood - een lang leven beschoren kan zijn.
Bij een bezoek neem je best iemand van de dorpskinderen onder de arm. Zij kennen het kerkhof door, weten de mooiste plaatsjes en kennen de spreuken op de grafzerken van buiten. Voor een 2 tal Euro zullen ze je graag een 1/2 uurtje rondleiden.

Bekijk ook de ingezonden foto's van Stan Distelmans van het Vrolijke Kerkhof.