Nog meer over Roemenië

En dan nog dit ...

Nog andere wetenswaardigheden over Roemenië !

Wist u dat ....

Slangeneiland

Het Slangeneiland of Serpenteiland ( Oekraïens : Ostriv Zmiyinyy, Roemeens : Insula Şerpilor) is een Oekraïens eiland in het westen van de Zwarte Zee , gelegen voor de kusten van Roemenië en Oekraïne . Het maakt deel uit van het Oblast Odessa.

Geografie

Het eiland ligt 35 km uit de kust tegenover de monding van de Donau in de Zwarte Zee , ongeveer op de grens van Roemenië en Oekraïne. De geografische coördinaten van het eiland zijn 45°15’18’’N en 30°19’15’’E. Het Slangeneiland heeft een X-vorm en meet 662 m bij 440 m (0,17 km²). Het hoogste punt is 41 m boven de zeespiegel . Oekraïne is (nog maar net) het dichtst bijzijnde land. De dichtst bijzijnde stad is Sulina , in Roemenië , op 45 km afstand en de dichtstbijzijnde Oekraïense stad is Vilkovo .

Populatie en diensten

Op het eiland wonen ongeveer 100 mensen, waarvan de meesten technisch personeel zijn die werken voor de staat en gekomen zijn met hun gezinnen. Sinds 2003 geschiedt er op Slangeneiland permanente wetenschappelijk onderzoek door de Nationale Universiteit van Odessa.

Sinds 2002 is er een helikopterplatform , een pier en is de bouw van een haven begonnen. Op het eiland is er verder een meer dan 150 jaar oude vuurtoren en zijn er diensten als een postkantoor , bank (Oekraïense bank "Aval"), een EHBO -post, satelliettelevisie, telefoonnetwerk en internet.

De vuurtoren

De vuurtoren werd gebouwd in de herfst van 1842 door de Zwarte Zee Vloot van het Russische Rijk. De vuurtoren is 12 meter hoog en is gelegen nabij het hoogst gelegen deel van het eiland, 40 meter boven de zeespiegel. De vuurtoren is gebouwd op de plaats waar vroeger de tempel van Achilles stond. De overblijfselen van de Griekse tempel werden gevonden in 1823.

Door de vooruitgang van de technologie werden in 1860 nieuwe lampen werden in Engeland aangekocht. Een van deze lampen werd in de vuurtoren in 1862 geïnstalleerd. In de vroege jaren 1890 werd een nieuwe petroleumlamp geïnstalleerd. Het verbeterde het zicht van de vuurtoren tot maximaal 20 mijl (32 km).


De vuurtoren werd zwaar beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Sovjet-luchtvaart en de Duitse terugtrekkende troepen. De vuurtoren werd einde 1944 gerestaureerd aan het door militairen uit Odessa. In 1949 werd de vuurtoren verder verbouwd en uitgerust door de Zwarte Zee Vloot. De vuurtoren werd verder gerenoveerd in 1975 en 1984. In 1988 werd een nieuwe radio "KPM-300" geïnstalleerd met radiosignaal bereik van 150 mijl (240 km).

In augustus 2004 werd de vuurtoren uitgerust met een radio "Yantar-2M-200", die differentiële correctie signaal voor wereldwijde satellietnavigatiesystemen GPS en GLONASS biedt.

De vuurtoren is geklasseerd als UKR 050 door ARLHS, EU-182 door IOTA, en BS-07 door de UIA.

Geschiedenis

De eerste vermelding van het eiland is door de Grieken. Zij noemden het Λευκός, Leuce Eiland ("Wit eiland"), dat in het Latijn vertaald werd als Alba. Deze naam werd waarschijnlijk gegeven door het witte marmer dat men er aantreft. Het onbewoonde "eiland van Achilles " was het heiligdom van de Aecheische held. Er zijn nog Thracische tempels voor Apollon . Volgens een fragment van een verloren gedicht over Trojaanse oorlog van Arktinos van Milete werden overblijfselen van Achilles en Patroclos door Thetis naar het eiland overgebracht. Een ruïne van een vierkante tempel mogelijk van Achilles van 30 m. x 30 m. werd ontdekt door Kapitein Kritzikly in 1823. Ovidius, die naar Tomis verbannen was, noemt het eiland, evenals Ptolemeus en Strabo . Het eiland wordt beschreven in de Naturalis Historia (boek IV.27.1) van Plinius de Oudere. Verder werden er nog oude inscripties gevonden, waaronder een uit de 4e eeuw v.Chr. van de Griekse kolonie Olbia op de Krim , die het had over de bevrijding van "het heilige eiland" van piraten.

Moderne geschiedenis

De Grieken herdoopten het eiland Fidonisi, waarnaar de zee slag bij Fidonisi van 1788 tussen Turken en Russen tijdens de Russisch-Turkse Oorlog (1787-1792) werd genoemd.
In de negentiende eeuw ging het eiland over van Turkije naar het Keizerrijk Rusland.
Tijdens de Russisch-Turkse Oorlog gaf Rusland in 1877 Dobrogea samen met het eiland aan Roemenië als vergoeding van bezetting van de regio Boedzjak.
Het Verdrag van Parijs in 1947 gaf Noord- Boekovina en Bessarabië aan de Sovjet-Unie , maar het Slangeneiland werd niet genoemd. In 1949 dwong de Sovjet-Unie toch de overdracht van het eiland, nadat Russische troepen het eiland bezetten. In datzelfde jaar van de Koude Oorlog bouwde de Sovjet-Unie een radarpost op Slangeneiland. Op 27 februari 1961 werd er in Boekarest bevestigd dat de Sovjet-Unie het eiland mocht behouden. Tussen 1967 en 1987 volgde er een conflict om het eiland. De Roemenen weigerden om 4000 km² van de 6000 km² zee rondom het eiland aan de Sovjet-Unie over te dragen.
Na de val van de Sovjet-Unie nam Oekraïne het bestuur van het eiland over, terwijl Roemenië nog steeds het eiland terugeiste. Sinds de verdragen tussen 1918 en 1920 was het Slangeneiland officieel van Roemenië en het verdrag van Parijs in 1947 hield niet in dat de Sovjet-Unie Slangeneiland mocht inlijven.

In 1997 kwam er een einde aan het conflict. Roemenië en Oekraïne tekenden een verdrag waarin de grenzen werden vastgesteld.
Maar er sleepte daarna nog een langdurig geschil over de eigendom van het continentaal plat . Dit geschil werd voorgelegd aan het Internationaal Gerechtshof welke in februari 2009 uitsprak dat Roemenië 80% van dat continentaal plat kreeg toegewezen.
Beide partijen reageerden positief op deze uitspraak.

Nieuwe toeristische slogan

  • Op 29 juli 2010 maakt minister van Toerisme en Regionale Ontwikkeling Elena Udrea op de Wereldtentoonstelling in Shanghai officieel de nieuwe slogan beken waarmee Roemenië zich als toeristenland gaat afficheren in het buitenland : 'Ontdek de tuin van de Karpaten'.

We verwachten ook uw bijdragen !