Trekpleisters

De Donau en zijn Delta

De Donau

Algemeen

De Donau is de op één na langste rivier van Europa, na de Wolga, en de langste binnen de Europese Unie.

Hij ontspringt in het Zwarte Woud in Duitsland na de samenvloeiing van de Brigach en de Breg in Donaueschingen, stroomt oostwaarts door Centraal- en Zuidoost-Europa en mondt na 2829 km in Roemenië en Oekraïne via de Donaudelta in de Zwarte Zee uit. Steden als Wenen, Bratislava, Boedapest en Belgrado liggen aan de Donau.

De Donau is een gemengde rivier, dat betekent dat hij gevoed wordt door smeltwater en regen.

Roemenië

Met 1075 km, een derde van de totale lengte van de Donau, is Roemenië veruit het belangrijkste Donauland. Bij het aankomen uit Servië stroomt hij langs de grens in zuidwestelijke richting door het Banatgebergte, een uitloper van de Transsylvanische Alpen. Voorbij Orşova stroomt hij door de bekende IJzeren Poort, die tot de damwerken in de jaren 1970 het gevaarlijkste stuk van de Donau was. Daarachter ligt de stad Drobeta-Turnu Severin. Dan maakt de rivier een bocht naar het zuiden en passeert Gruia, Pristol, Cetate en Calafat. Vervolgens richt hij zich weer naar het oosten en vormt gedurende 500 km de grens met Bulgarije.

Zo stroomt de Donau door de steden Dăbuleni, Corabia (met aan de overkant de monding van de Iskar), Turnu Măgurele, Zimnicea (met aan de overkant de monding van de Jantra), Giurgiu (met aan de overkant het Bulgaarse Roese), Olteniţa, waar de Argeş uitmondt, en Călăraşi (op zijtak). Hier maakt de Donau een knik naar het noorden en vormt de westelijke grens van de Dobrogea. De Donau stroomt door Cernavodă, Topalu, Hârşova, Giurgeni en Gropeni en later langs de binnenhavens van Brăila en Galaţi. Zo'n 15 km verder maakt hij een laatste knik naar het oosten en vormt de grens met Oekraïne waar de Donau nog door Tulcea en Pardina stroomt voor hij zich vertakt in de Donaudelta, een zeer waardevol natuurgebied. De noordelijkste arm daarvan blijft als grens dienen.

Alle Roemeense zijrivieren van belang komen van links. Dit zijn:

  • de Jiu, mondt een paar kilometer stroomopwaarts van het Bulgaarse Orjachovo (Оряхово), dat aan de andere oever ligt, uit in de Donau.
  • de Olt, mondt uit bij Turnu Măgurele, met aan de overkant Nikopol in Bulgarije.
  • de Argeş, die bij Olteniţa uitmondt in de Donau. Hij verenigde zich zo'n 15 km eerder bij het dorpje Budeşti met de Dâmboviţa, die door Boekarest stroomt.
  • de Ialomiţa, net voorbij Hârşova, zo'n 65 km voor de stad Brăila.
  • de Siret, die kort voor Galaţi uitmondt in de Donau. Na de Proet is de Siret de voornaamste rivier van de Roemeense provincie Moldavië.
  • de Proet, met zijn 953 km de op een na langste zijrivier van de Donau. De Proet vormt de hele oostgrens van Roemenië met Moldavië. De monding bevindt zich 10 km ten oosten van Galaţi, een belangrijke binnenhaven.

Koning Karel I Brug - Cernavoda

De Koning Karel I brug (later omgedoopt naar Saligny brug, ter ere van Anghel  Saligny ontwerper en bouwer van de brug) werd gebouwd tussen 1890 en 1895 voor de spoorwegverbinding  tussen Boekarest en Constanta.

In 1895 was de Koning Karel I brug de langste spoorwegbrug van Europa.

De spoorwegverbinding tussen Fetesti en Cernavoda heeft een lengte van 21 km en heeft 2 bruggen : over de Donau en over Borcea arm van de Donau.

De werken van de brug over de Donau bij Cernavoda vingen aan op 26 novenmber 1890 in aanwezigheid van Koning Karel I. Het ontwerp was van Ing. Anghel  Saligny, die ook de werken leidde.

De brug heeft een centrale opening  van 190 meter en 4 andere openingen van 140 meter, met een viaduct met 15 overspanningen van 60 meter. De brug ligt 30 meter hoog boven de rivier om de doorvaart van grote schepen mogelijk te maken.

De brug werd geopend op 14 / 26-09 1895 in de grote ceremonie werd bijgewoond door Koning Karel I. Nadat de laatste bout van zilver werd aangebracht was de brug klaar en werd de brug ingeweid. De festiviteiten werden voorafgegaan door een religieuze dienst. Een eerste test was een konvooi bestaande uit 15 zware locomotieven die de brug overstaken met  een snelheid van 60 km / h. Deze werd gevolgd door een tweede passagierstrein met een snelheid van 80 km / h. Tijdens deze testen bleef Saligny in een boot onder de brug met de diensthoofden van de werkploegen die gewerkt hadden aan de  van de brug.

De brug werd  bijna een eeuw, tot 1987, gebruikt. Toen werd een nieuwe brug  gebouwd naast de oude. Ook werd parallel met  de spoorbrug  een brug voor wegverkeer aangelegd.

De Borcea brug  bestaat uit drie openingen elk 140 meter en een viaduct met 11 overspanningen van 50 meter. Op het Borcea-eiland ligt tussen Fetesti en Cernavoda een autostrade van 14 km voor het wegverkeer.

Anghel Saligny  (Focsani 19 April 1854 – 17 June 1925)

Anghel Saligny  was  een Roemeens ingenieur.

Buiten de brug in Cernavoda ontworp hij ook opslagruimte in de zeehaven van Constanta, een van de eerste constructies uit gewapend beton in Europa.

Aan de ingang van Poarta 1 van de haven van Constanta staat een standbeeld van Saligny, kijkend over de haven.

De Donaudelta

Werelderfgoed UNESCO
Dit landschap is uniek in Europa. De delta bestaat uit een oppervlakte van bijna 450.000 hectare (plus 120.000 hectare op Bessarabisch gebied) en dijt nog steeds uit. Het wordt gevormd door de topzware Donau, die al duizenden kilometers achter de rug heeft. Deze splitst zich vlak bij Tulcea in twee brede stromen. De Chilia-arm vormt in het noorden de grens met Bessarabië. Deze arm transporteert 63 procent van al het Donauwater (5000 m3 per seconde), maar is vanwege zijn vele kronkels niet geschikt voor de scheepvaart. De Tulcea-arm stroomt in zuidoostelijke richting en deelt zich al snel in de Sfîntu Gheorghe-arm en de Sulina-arm, de belangrijkste voor het zware scheepsverkeer. Uniek is hier het netwerk van stroompjes, meren en moerassen.
Het is een landschap dat voortdurend van vorm verandert en waarvan slechts 16 procent nooit onder water komt, de rest bestaat uit water, riet en drijvende eilanden.
De antieke geschiedschrijvers Herodotus, Strabonus en Plinius de Oudere maakten al melding van dit landschap. In hun geschriften heeft de rivier soms wel zeven armen. Deze oude heren hebben waarschijnlijk niet verkeerd geteld. want de Donaudelta is een van de jongste landschappen in Europa - het landschap verandert steeds, zelfs binnen een jaar , door overstromingen en erosie. De delta groeit ook jaarlijks aan met circa 40 m. Bovendien zijn er meer dan 100.000 ha drijvende rieteilanden, de zogenaamde plaur, die zich steeds weer opdelen.
De eerste nederzettingen dateren ook hier uit het voorchristelijke tijdperk. De Grieken zijn al in de 5de eeuw v.C. gekomen.. Daarna volgden Byzantijnen, Genuezen, Tataren, Turken en Lipoveniërs.
'Stroom zonder einde' noemde de Roemeense schrijver Oskar W. Cisek zijn roman over de delta. Hij beschreef een wereld van ongetemd leven in een wilde natuur.
In dit oerwoud van riet, rietgras, wilde appel- en perenbomen, moeraspopulieren, wilgen en slingerplanten nestelen de laatste pelikanen van Europa.
Zo nestelt aan het Roscameer de laatste wilde kolonie roze pelikanen (4.000 stuks in 1994) en worden in de hele delta visarenden, ibissen, lepelaars en ooievaars aangetroffen. De delta is nog steeds met meer dan 300 soorten een van de grootste vogelparadijzen der aarde.
De mensen hier leven bijna uitsluitend van de visvangst (de rijkdom is al legedairisch, er zijn circa 100 soorten). De verscheidenheid aan vis-, insekten- en (water)zoogdiersoorten die het gebied ook nog kent - wolven, vossen, wasberen, wilde katten, snoek, steur en nog veel meer - en de ruim 1.100 plantensoorten die men hier aantreft, maken het deltagebied tot een droomwereld voor natuurliefhebbers.
Er zijn een paar kleine akkers en wat veeteelt op de grindul, kleine hoger gelegen stukken land die zelden onder water komen te liggen.
De vissers die hier hun netten uitgooien zijn meestal Lipoveniërs, die 200 jaar geleden hun Russische vaderland hebben verlaten. Cisek beschrijft ze als 'mannen zo sterk als een paard'. De Roemeense Olympische winnaars in het kajak- en kanovaren komen uit dit deltagebied.

Een bezoek aan dit archaïsche landschap betekent vooral; overstappen. De delta is niet per auto of trein te bereiken. u moet per boot gaan, het beste vanaf Tulcea waar de Donau zich splitst. Neem hier vooral de tijd voor. Zelfs in een week kunt u de delta niet helemaal bekijken.
Twee waarschuwingen : ga niet zonder een gids met een roeiboot op pad ! Oriënteren is heel moeilijk, goede kaarten bestaan niet, omdat het landschap ook voortdurend verandert. Neem ook beslist een middel tegen insecten mee. Van mei tot september wemelt het er overal van dit ongedierte.

Ingezonden foto's : Stan Distelmans en Stan Distelmans (slideshow met muziek - +/- 4.000 kB)