Romania

 

Specifiek Roemeens

Het Roemeense "Ding"

Elementen met een typische roemeense identiteit !

Heel wat zaken vinden hun oorsprong in Roemenië, worden in Roemenië vervaardigd of het zijn elementen met een roemeense identiteit ... het roemeense "DING" !

Dit onderwerp is geïnspireerd door de vragen die wij ontvangen van toeristen en mensen die intresse hebben voor het land, maar ook door kinderen (die om hun huiswerk of spreekbeurt voor te bereiden specifieke zaken van het land willen kennen) en verzoeken om "typische dingen" op te sommen die gerelateerd zijn met Roemenië.
Onze vrienden uit België, Nederland en Luxemburg zijn minder aandringerig op "de typische dingen" onze bezoekers uit Frankrijk zijn er dol op. "Vertel me eens iets wat echt typische is voor Roemenië !" is een van de eerste van de Fransen van zodra ze aankomen. Vaak wordt het verbijsterend stil als men hen iets vertelt wat voor Roemenen dagelijks en zeer gewoon lijkt.
Het resultaat van de inspanningen om een aantal elementen met typische nationale achtergronden te vertellen, wordt altijd erg gewaardeerd door toeristen. Net als het vertellen van de legenden en de mythes met betrekking tot Roemenië erg op prijs worden gesteld.

Mythes en fundamentele legenden van de Roemeense spiritualiteit :

Andere typische roemeense "dingen", die we elders op deze site uitvoerig bespreken zijn :

We verwachten ook uw bijdragen !

Rica Răducanu

Răducanu Necula werd geboren 10 mei 1946 in Vlădeni, alom bekend als Rica Răducanu, is een gepensioneerde Roemeense voetbal doelman.

Hij debuteerde in Divizia A met Rapid Bucureşti in 1966. Hij bleef tien seizoenen bij Rapid, het won de landstitel in 1967 en de beker titel in 1972. In het team speelden ook spelers als Neagu, Lupescu, Dumitru en Coe. Zijn stijl van keepen, hoewel effectief, was extravagant hij was de eerste Roemeense doelman die een velddoelpunt scoorde in een officiële wedstrijd en ook de eerste in de buitenspelval liep. Na zijn periode in Rapid won hij de Roemeense Cup in 1979 met Steaua Bucureşti. Uiteindelijk eindigde hij zijn carrière spelen voor Autobuzul en spartac in de lagere competities. Răducanu kreeg 61 caps voor het Roemeense nationale elftal tussen 1967 en 1978. Hij vertegenwoordigde zijn land op de FIFA World Cup in 1970 als reservedoelman. In de wedstrijd tegen Brazilië werd hij opgesteld werd hij opgesteld in de plaats van Stere Adamache.

Na zijn sportcarrière ging hij in zaken onder de handelsnaam 'Merci Rica'.

Technische gegevens

Jeugdploegen
1958–1959
Victoria MIBC Bucureşti
1959–1965
Flacăra Roşie Bucureşti
Senior
Jaren
Club
Caps
Goals
 
1965-1975
Rapid Bucureşti
233
7
 
1975-1978
Sportul Studentesc
88
0
 
1978-1979
Steaua Bucureşti
22
0
 
1979-1980
FCM Resita
 
1980
FC Baia Mare
10
0
 
1980-1981
Autobuzul Bucureşti
 
1981-1982
Spartac Bucureşti
 
Totaal
353
7
Nationale Ploeg
Jeugd
Romania U23
11
0
 
1967–1978
Romania
61
0

Bron : http://www.sibiusalami.com

Ingredienten : Varkensvlees en hard spek, kruiden en andere ingrediënten als : knoflook, piment, witte peper, suiker, zout en kaliumnitraat. Vroeger werd in Salam de Sibiu ook paardenvlees verwerkt.

Salam de Sibiu

Wie ooit in Roemenië is geweest, zal hem zeker gegeten hebben, op het menu zien staan hebben of er alvast van gehoord hebben van anderen : de “Salam de Sibiu”. Het is zowat een nationale culinaire trots. Een droge salami die een eigen smaak heeft. Deze salami wordt meestal als voorgerecht geserveerd, maar krijgt wel een apparte aandacht door zijn eigenheid, maar ook vooral door zijn hoge prijs.

Een Italiaan, Filippo Dozzi, was een trotse en hardwerkende man, die zijn eigen weg wilde te maken. Als metselaar vestigde hij zich met zijn vrouw, rond 1885, bij de steengroeve van Piatra Arsa in het voormalige gehucht Poiana Tapului in het Bucegi-gebergte. Naast zijn een metselaarswerk had Filippo Dozzi ook de gave van het mengen vlees en kruiden, hij was een bekwaam "slager". Hij erfde dit van zijn Italiaanse voorouders, die pioniers waren in de kunst van het maken van salami.
Het viel hem op dat de gunstige weersomstandigheden in Sinaia een garantie gaven van enkele maanden voor het bewaren van salami. In 1910 besloot hij om er een ​​gebouw te kopen en de produktie van salami te beginnen.
In dit gebouw stichtte hij de firma "Filippo Dozzi individuele onderneming". Hier is de produktie van Salam de Sibiu begon. In het begin was de activiteit beperkt, maar snel groeide Salam de Sibiu uit tot een luxe-produkt. Rond het jaar 1938, bijvoorbeeld, werd er bijna 100 ton Salam de Sibiu geproduceerd. Een van de meest trouwe klanten van de fabriek van Dozzi was de hofleverancier "L. Patac" die vaak Salami de Sibiu bestelde voor de koninklijke familie.

Het merendeel van de fabrieksarbeiders waren vaste mensen, maar er waren ook seizoenarbeiders. De permanente arbeiders kwamen meestal uit Italië, uit de plaatsen Udine, Pinzano en Friscano, de anderen woonden in Sinaia, Poiana Tapului, Comarnic, Busteni, Tesila. Seizoenarbeiders kwam vooral uit de provincies Sibiu en Trei Scaune (vandaag Covasna).
Na zijn dood in 1943 vertrouwde Filippo Dozzi het geheim van de produktie van Salam de Sibiu toe aan zijn zonen, Antonio en Giuseppe. Zij bleven hun vader's werk verder zetten tot nationalisatie van de fabriek door de staat.

Van waar komt de naam "Salam de Sibiu" ?
De omgeving van Prahova, die later in de 20e eeuw beter bekend werd als de Prahova Vallei, lag aan de grens tussen Roemenië en Transilvanië. Het is een echt typisch Roemeense gebied, waren vijf bergen de schoonheid hoog in het vaandel dragen : Sinaia, Poiana Tapului, Azuga, Busteni en Predeal. De Prahova Vallei die dikwijls moeilijk te bereiken was door de ravijnen, werd bedreigd door Saksische, Hongaarse en Oostenrijkse kooplieden, rovers die plunderden op weg naar Boekarest waar ze hun koopwaar verkochten. In de ravijnen waren er douaneposten in de richting van Sibiu op de plaatsen waar Roemenië aan Transilvanië grensde, oa. Rucar-Bran in de Dambovitavallei en Turnu Rosu in de Oltvallei,.
De oprichting van de constitutionele monarchie in Roemenië in 1866 was een echte zegen voor het land. De nieuwe Prins Carol van Hohenzollern, die koning werd in 1881, was vastbesloten om het land te moderniseren. Zo werden oa. wegen geasfalteerd en spoorlijnen aangelegd. De spoorlijn Boekarest-Sinaia-Busteni-Azuga-Predeal, die in 1879 werd aangelegd gaf een verbinding met de weg naar Sibiu.
Dozzi begon zijn salami te verkopen onder de naam "Winter Salami" (salam de iarna), maar op de export stempel voor de salami die werd uitgevoerd naar het Oostenrijks-Hongaarse Rijk droeg het opschrift "Doaune Sibiu”. Omdat er in Hongarije concurrerende fabrieken waren die soortgelijke salami maakten, werd de invoer van Roemeense salami in Hongarije beperkt. Daarom werd de naam van het produkt voor het eerst "Salami van de douane van Sibiu" en daarna werd de naam "Salam de Sibiu". De naam "Winter Salami" is niet langer bewaard gebleven, enkel in Roemenië werd hij nog gebruikt.

Roemeense tapijten

Wordt aan gewerkt.

Roomkaas uit Fagaras (Branza cu smantana Fagaras)

Er is niets leuker dan om wakker te worden wetende dat in de koelkast een snack op je wacht die de dag vanaf het begin zal verbeteren. De roomkaas uit Fagaras is makelijk, voedzaam en licht op hetzelfde moment. Van de roomkaas genieten zelfs de meest veeleisende smaakpapillen en doet vanaf het ontbijt dag te beginnen met een glimlach.
Het is niet alleen een van de grootste zuivelproducenten in Roemenië, de kwaliteit is sindsvele jaren bewaard gebleven.

De roomkaas wordt gemaakt van koemelk. Het zachte karakter van de roomkaas van Fagaras verleent u een gezonde levens- en voedingsstijl. De kaar kan ook met suiker of honing gegeten worden en kan gebruikt worden voor het maken van heerlijke desserten.

Braiconf hemden

Braiconf Braila is een productiebedrijf van kleding in Braila in Roemenië.
Het bedrijf heeft als grootste aandeelhouder is Bank Julius Baer & Co Investering. Maar ook Citibank en een individu, Catalin Liviu Toderica, zijn aandeelhouders van het bedrijf.

Het bedrijf produceert voor grote internationale bedrijven zoals Max Mara, H&M, C&A, maar ook voor Hugo Boss, Gianfranco Ferre en Armani.
Het aantal werknemers in 2002 bedroeg 3.500 en de omzet in 20006 was 45,5 miljoen RON.

Braiconf staat vooral bekend voor het vervaardigen van katoenen hemden.

Zwarte Keramiek van Marginea

(CERAMICA NEAGRA DE MARGINEA)

Het Zwarte Keramiek van Marginea is bekend over de hele wereld.
Het Zwart aardewerk werd voor het eerst rond 1500 na Chr. in Marginea gemaakt. Het aardewerk werd als een noodzaak voor het voedsel uit klei vervaardigd. De vazen dienden oorspronkelijk voor de bereiding en opslag van voedsel. Kan je uw keuken voorstellen zonder deze alledaagse voorwerpen.
De aard van de kleibodem, omringd door bos rand, en rivierwater Sucevita die fundamenteel zijn voor dit ambacht de klei. Klei, water en vuur vormen een magische driehoek voor het ontstaan van deze zwarte keramiek.
Voor het communisme telde Marginea op zijn minst 60 families van pottenbakkers. Tijdens het communisme was het bezit van pottenbakkersschijf (wiel) verboden en een was crimineel fijt. Hierdoor hebben veel pottenbakkers hun job moeten opgeven. Sommige pottenbekkers werkten nog wel in het geheim. Veel later hebben de communisten een poging voor het vervaardigen van keramiek voor de propaganda. Onder een coöperatieve vorm werden potten mechanisch en electronisch vervaardigd.
Het kleine pottenfabriekje is ambachtelij zwart aardewerk blijven blijven produceren.
(foto en inzending van Stan Distelmans)

Dacia

Dacia is een Roemeens automerk. Samen met het Koreaanse Samsung behoort dit merk tot de Franse Renault-groep. Het nieuwste model (2010) dat Dacia produceerde is de Dacia Duster. Ook staat Dacia bekend om de oudere modellen, die niet meer geproduceerd worden. Nog altijd rijden er veel Dacia's in Roemenië rond.

Dacia is opgericht in 1968 en begon in de zeventiger jaren met de productie van de Dacia 1300. De Dacia 1300 is een in licentie gebouwde Renault 12 waarvan in juli 2004 het laatste exemplaar van de band rolde. Dit betekende het einde van een tijdperk van bijna 35 jaar.

De auto werd ook in versies gebouwd welke nooit door Renault gevoerd werden, zoals een Pickup en bestelversie. De auto was net als de Oost-Duitse Trabant een symbool van het communisme, en vrijwel het enige automerk dat tot eind jaren '90 in Roemenië rondreed.

Op de foto een Dacia 1300.

.

Op 06/01/2011 verscheen in "Ziarul Financiarul" : De Dacia fabriek produceert een auto per minuut.

ARO

Aro of Automobil Românesc (Roemeense auto) is een Roemeens automerk dat vooral auto's bouwt voor de thuismarkt. Het merk bestaat sinds 1957. Er zijn twee vierwielaangedreven modellen : de ARO 10 en de ARO 24. De laatste wordt ook aan het Roemeense leger geleverd. Dit merk kent geen vertegenwoordiging in Nederland, vroeger was het merk in België vertegenwoordigd.

Oltcit

Oltcit was een Roemeens automerk, gebaseerd op een samenwerkingsverband met het Franse merk Citroën. Het bestond tussen 1976 en 1994. De naam is een samentrekking van de provincie Oltenië (waar de fabriek gevestigd werd) en de merknaam Citroën.

De uiteindelijk geproduceerde auto was een kleine driedeurs hatchback, gebaseerd op de Citroën Projet Y met luchtgekoelde boxermotoren uit de Citroën GS en Citroën Ami. Deze auto moest voor Citroën de Citroën Ami vervangen, voordat Peugeot met de beslissing kwam om de Citroën Visa te produceren (op basis van de Peugeot 104).

De Oltcit werd geproduceerd tussen 1983 en 1996 en werd geëxporteerd als de Citroën Axel.

Ciobanesc Romanesc

De Ciobanesc Romanesc is een hondenras dat afkomstig is uit Roemenië. Het dier wordt gebruikt als herdershond en als waakhond. Een volwassen reu is ongeveer 69 centimeter hoog, een volwassen teef ongeveer 63 centimeter.
Het ras wordt in 3 grote klassen onderverdeeld :

  • Ciobanesc romanesc Carpatin
  • Ciobanesc romanesc Mioritic
  • Ciobanesc romanesc de Bucovina

Het ras is door de FCI (Fédération Cynologique Internationale) sinds 6 juli 2005 erkend.

Meer informatie vindt u : http://www.ciobanesc.ro/ (roemeens)

Biscuit Eugenia

Dit dessert is een universeel product dat wordt geconsumeerd door mensen van alle leeftijden, van de kleintjes tot de bejaarden. Het is heerlijk en kan op alle plaatsen geconsumeerd worden ... thuis, op kantoor, auto, trein, vliegtuig, op alle momenten van de dag, of het nu ochtend, middag of avond is, een Eugenia gaat er altijd in. Het is een heerlijk koekje gevuld met heerlijke chocolade crème met een beetje rum.

Diegenen die het hebben geproefd vinden het heerlijk, zoet en betaalbaar. Voor die het nog niet hebben geproefd, adviseer ik het hen hartelijk.
Eugenia Dobrogea is perfect voor fijnproevers.

In vorm en unieke smaak, deze "cookies crème de cacao, verpakt twee in een vetvrij papier, werden de maaltijd van onze recreatie.
Na 1989, na een korte afwezigheid van de markt, Eugenia terug onder verschillende namen. We vroegen ons af wat er van wat het merk? De naam werd overgenomen door Dobrogea Grup SRL, een toonaangevende bakkerij waarvan de mailing: Strada Celulozei nr.1, 900155 Constanta, tel: 0241/48.21.48; 241/48.22.22, E-mail: office@dobrogeagrup.ro

Het verhaal :

Ik herinner me nog steeds het moment van mijn eerste Eugenia Dobrogea. Ik was nog vrij klein en mijn grootmoeder was gewoon om me verhaaltjes te vertellen. Zo vertelde mijn grootmoeder me een verhaal over dit heerlijk dessert, terwijl ik van de Eugenie Dobrogea zat te genieten :

Er was eens een wondermooie prinses, die buiten haar weelderige haren en fijn gezicht, ook een witte huid had, dit ten afgunste van de hele wereld. Zij werd gevleid door alle ridders van het koninkrijk. Ook Ridders en Vorsten uit andere koninkrijken vochten onderling om de schoonheid van deze prinses. Het geheim om de liefde van de prinses te winnen, kende niemand. Zij was gewoon om te baden in chocolade, voor haar mooie en gladde huid. Haar schoonheid was de afgunst van vele dames, zelfs de godin van de schoonheid, Aphrodite. Op een avond, toen prinses Eugenia genaamd, in slaap was gevallen tijdens het ritueel van schoonheid in het chocolade bad, heeft de godin Aphrodite er een weinig rum bijgegoten en een vloek over haar uitgesproken zodat zij werd omgevormd tot voedsel, omdat alle mensen haar zouden kunnen bewonderd en van haar schoonheid zouden kunnen proeven. Daarom heet het koekje Eugenia, naar de naam van de mooie prinses, wiens huid werd omgevormd in een heerlijk biscuit en de crème een combinatie is van chocolade met een vleugje rum.

Op 28.03.2010, toen deze tekst werd opgesteld, was in de supermarkt Eugenia Dobrogea 26,66 LEI geprijsd voor een doos met 24 kleine verpakkingen van elk 36 gram.
Waarom blijven we dit vandaag de dag kopen we ondergedompeld worden door tal van koekjes ?
Vanwege de smaak ? Misschien, qua kwaliteit heeft Eugenia nooit uitgeblonken. We kochten in de eerste plaats, misschien omdat het een deel van onze jeugd is. Het was een onderdeel van onze culturele, sociale, gastronomische activiteiten. Als we jeugd waren hadden we het altijd bij. En vooral omdat ik van mijn grootmoeder weet dat Aphrodite dit heerlijke koekje heeft gemaakt.
Het lijkt erop dat Aphrodite ook in het buitenland actief is geweest. In een paar winkels, gerund door Roemenen, kwamen wij Eugenia tegen, voor onze collega die uitgeweken zijn.

Brânză de burduf

Brânză de burduf is een zoute kaassoort gemaakt van schapenmelk. Het heeft een sterke smaak en enigszins zacht van structuur. Om dit te krijgen, wordt zoete kaas in kleine stukjes gesneden, gezouten en vervolgens met de hand gemengd in een grote houten kom. Het mengsel wordt vervolgens in de maag van een schaap, in een zorgvuldig gereinigde schapenvacht, of in een buis van denneschors gestopt. De kaas kan zeer lang bewaard worden en geconsumeerd. Als de kaas in denneschors werd bewaard, krijgt hij een specifieke smaak hars. De kaas is specifiek voor het zuidoosten van Transsylvanië, Roemenië.

De chocolade reep ROM

Als grote verslindender van chocolade beken ik dat ik verschillende merken heb geprobeerd met allerlei combinaties van fruit en andere smaken, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat niets vergeleken kan worden met de fijne chocolade met rum, gemaakt van Kandia-Excelent.

Roemenen herinneren zich waarschijnlijk uit hun jeugd, toen het een ware delicatesse was en misschien de enige zoete snack waarvan ze konden genieten zonder in een enorme wachtrijen te moeten staan en zonder de aankoop ervan te moeten betalen met de beroemde Communistische kaart.

Het bedrijf Kandia-Excelent probeert door nostalgische reclame het merk te bevorderen. Enkele gewaagdere en meer in overeenstemming met het huidige gewoonten van reclame maken werden ontworpen om de eetlust op voor dit roemeens dessert te verhogen.

Pistolul Carpati

Pistolul Carpati (model 1974) is een individuele wapen voor gebruik op korte afstanden (tot 50 m). Het was een extra wapen van de schutters met een machinegeweren in sommige kleine infanterie-eenheden. Het wordt gebruikt als een wapen van de politie en het beveiligingspersoneel in Roemenië.

Roemeense panfluit

De panfluit is een fluit die is opgebouwd uit een aantal aan de onderzijde gesloten buizen van verschillende lengte. Als materiaal wordt voor de Zuid-Amerikaanse panfluit veelal bamboe gebruikt. Daarnaast zijn er ook panfluiten gemaakt van hout, glas of metaal. De naam panfluit is afkomstig van de Griekse god Pan.

Een panfluit wordt bespeeld door lucht over de buis tegen de rand te blazen. Iedere buis levert zo zijn eigen toon. Door de panfluit te kantelen kan de fluitist de toon met enige oefening wat laten zakken. Het bereik is afhankelijk van het aantal pijpjes en kan variëren van een octaaf tot ongeveer drie octaven. De toonhoogte is (vooral) afhankelijk van de lengte en (enigszins) van de doorsnede van de pijpjes. De panfluit kan wat worden verstemd door kleine wasbolletjes op de bodem van een pijpje plat te drukken. Een panfluit is voor een hobbyist tamelijk eenvoudig zelf te maken, van bamboe of bv. PVC-buis.

Vooral in Zuidoost-Europa (Roemenië) en Zuid-Amerika wordt de panfluit bespeeld. De vorm van de panfluiten verschilt naargelang uit welke streek ze afkomstig zijn. Oorspronkelijk kwam de panfluit voor in vele delen van de wereld, zoals uit archeologische vondsten blijkt, maar in veel gebieden is zij in onbruik geraakt. Roemenië en het Andesgebied zijn streken waar dit instrument behouden is gebleven.

In de 70er jaren kreeg de panfluit meer bekendheid door de Roemeense panfluitist Gheorghe Zamfir, een leerling van de legendarische Fanica Luca. De panfluit wordt door de meeste mensen geassocieerd met Roemeense en Zuid-Amerikaanse volksmuziek, maar met dit instrument kunnen ook heel goed andere muziekgenres worden gespeeld. Musici als Simion Stanciu, Nicolae Pirvu en anderen hebben aangetoond dat de panfluit zich ook goed leent voor uitvoeringen van klassieke muziek.

Inka, of de natuurlijke vervanger voor koffie

Inka bootst de smaak en het aroma van koffie, maar het is een mengsel van gehakte en geroosterde gerst, rogge, cichorei en suikerbieten. Het is niet aanbevolen voor mensen met diabetes, want het bevat veel suiker uit suikerbieten, sucrose, glucose en fructose uit cichorei. De cichorei plant is de meest belangrijk, de samenstelling van oploskoffie. Het is bekend uit de tijd van de Egyptenaren en ook in de tijd van Napoleon was erg in de mode om cichorei koffie te drinken. De plant heeft een gunstig effect op het zenuwstelsel, het stimuleren van de concentratiekracht, een goede inwerking op het spijsverteringsstelsel, een krachtige laxeermiddel en helpt ook om calcium en andere mineralen op te nemen in het lichaam.

Inka kan men zowel in een pot als in een zak vinden en de prijs is veel lager dan deze van koffie, een pot van 500ml kost ongeveer 7 lei.

Dus als u wilt uw gasten verrassen met een natuurlijk, zoet en gezond drankje is Inka de oplossing !

Qlarivia - Roemenië de uitvoer van het water

In feite is Roemenië is een belangrijke uitvoerder van mineraalwater. Maar het water waar wij het hier over hebben is geen mineraalwater, maar "light water" of water met een laag gehalte aan deuterium (0,00025%).
"Het licht water" is, het tegenover van "zwaar water", niet schadelijk en giftig. Het is vergelijkbaar met water van gletsjers of "tranen van wijtakkenn" tijdens het snoeien.
Het Instituut voor Cryogene en Isotopische Technologie van Ramnicu Valcea (Valcea), die produceert meer dan 100 ton per jaar, voornamelijk voor de ëxport.
Het is gepatenteerd als een water-tabel met de volgende aanbevelingen : meer vitaliteit, vertraging vergrijzing, het stimuleren van de immuniteit, verhoogt de weerstand tegen straling, ivolutie van kankercellen en is goed tegen huidaandoeningen.
Het wordt verkocht vanaf 12/03/2008 onder de merknaam "Qlarivia - Apa imaculata"

Meer details over http://www.icsi.ro of http://www.qlarivia.ro/

The Spoonman

In Sighisoara ontmoetten wij 'The Spoonman', hij maakt traditionele houten lepels en heeft een site met uitleg over de betekenis van de lepels : http://www.thespoonman.ro/

Toeristen die een souvenir willen meenemen, worden vaak bedolven in allerlei onzin en soms ook nog aan verschrikkelijke dure prijzen.

In Sighisoara maakt men sinds 2005 artisanaal houten lepels met een verhaal.

De site heet dan ook The Spoonman om de eenvoudige reden : ik wil werken houten lepels ... Lepels met verhalen. Mensen zijn op zoek naar het leven meer of minder bewust een paar dingen: geluk, hoop, wijsheid, kracht ... De maker van de lepels zocht Roemeense traditionele verhalen op, die resulteerden in zijn werk.

The Spoonman maakt ook houten kruizen en iconen.

Inzending van Diana Davidse.

Lepel van het Geluk
 

Weldra op deze site :

  • Mineraalwater en Bier
  • Keramiek van Horezu
  • ...